Reacties

  • From Joris on 1852 Hendrikus van Asten

    Tilburgsche Courant
  • From Joris on 1852 Hendrikus van Asten

    Tilburgsche Courant 12-02-1880

  • From Joris on 1893 Harry van Asten

    Tilburgsche Courant 13-06-1942

  • From Joris on 1852 Hendrikus van Asten

    Tilburgsche Courant 08-11-1902

  • From Joris on 1869 Piet Fransen

    Piet Fransen (1869-1950) was van 30 december 1892 t/m 31 december 1925 veldwachter in de gemeente Vlierden en later ook gemeentedeurwaarder. Na de fusie van de gemeente Deurne en Liessel met de gemeente Vlierden per 1 januari 1926 was hij nog tot 1 januari 1929 veldwachter van deze nieuwe gemeente Deurne.

    Op 7 december 1892 nam Paulus Fransen op eigen verzoek ontslag en zijn zoon Piet volgde hem op met een salaris van 275 gulden per jaar.

    In 1904 verzocht veldwachter Piet Fransen om salarisverhoging. Hij ontving 30 gulden kledinggeld en moest ’s zondags altijd gekleed in uniform en met sabel in het openbaar verschijnen. Door de week hoefde hij alleen maar als veldwachter herkenbaar te zijn aan zijn broek en pet. Bij de behandeling van het verzoek in de raadsvergadering wilde men zich eerst op de hoogte stellen van de salarissen van de veldwachters in de vergelijkbare dorpen Lierop (280 gulden), Stiphout (300 gulden) en Liessel (450 gulden). Een van de raadsleden stelde dat men iemand die een gulden per dag verdiende toch werkelijk geen bedelaar kon noemen. Bovendien wist het raadslid dat de veldwachter vroeger 200 gulden per jaar verdiende. Het voorstel om het salaris met 25 gulden te verhogen werd uiteindelijk verworpen. In de volgende raadsvergadering kwam het voorstel evenwel opnieuw aan de orde waarbij de raadsleden Verstappen en Coolen pleitten vóór verhoging. Toen Verstappen aanvoerde dat Piet Fransen altijd gedienstig was en op zijn gedrag niets viel aan te merken bracht Kemps daar tegenin dat dit niet meer dan zijn plicht was en weer kon de veldwachter geen salarisverhoging.

    Het bestaan was zwaar voor veldwachter Fransen. Vroeger kon hij nog wat bijverdienen door het verrichten van ontginningswerkzaamheden op de gemeentegrond of door het rondbrengen van belastingaanslagen. Maar deze extraatjes waren komen te vervallen en sinds hij weduwnaar was geworden moest hij een huishoudster betalen en vier kinderen verzorgen.

    Uiteindelijk moest de Noord-Brabantse afdeling van de Nederlandse Politiebond er in 1916 aan te pas komen om de Vlierdense bestuurders zo ver te krijgen het salaris tot een aanvaardbaar peil op te trekken. Zelfs bij zijn 25-jarig ambtsjubileum in 1918 sprak de plaatselijke correspondent van de krant, die uiteraard aandacht besteedde aan deze mijlpaal, de hoop uit dat bij deze gelegenheid zijn salaris door het gemeentebestuur eens flink verhoogd zou worden. Toen Piet Fransen twee jaar later tevens gemeentedeurwaarder werd en de plaatselijke belastingen mocht innen werd zijn financiële positie wat rooskleuriger. Vlak voor de samenvoeging met Deurne werd voor Fransen, als genoegdoening voor het hongerloontje dat hij vele jaren had gehad, zelfs zo’n gunstige pensioenregeling ontworpen dat de provincie er bezwaar tegen maakte. Door de samenvoeging van Vlierden met Deurne kwam ook een einde aan de zelfstandige positie van de Vlierdense veldwachter.

  • From Joris on 1833 Paulus Fransen

    Zijn grootvader Pieter Fransen was de eerste burgemeester van Vlierden na de Franse Tijd. Ook zijn vader Franciscus Fransen was als raadslid actief in de Vlierdense politiek. Zijn eerste vrouw Wilhelmina Goossens was een dochter van de Vlierdense burgemeester Hendrik Goossens.

    Op 29 februari 1876 werd hij benoemd tot gemeenteveldwachter van Vlierden voor 200 gulden per jaar. Hij was een plichtsgetrouwe man die in de nadagen van zijn carrière veel last kreeg van reuma, een kwaal die alleen maar kon verergeren door zijn nachtelijke speurtochten naar wildstropers.

    Op 7 december 1892 nam Paulus Fransen op eigen verzoek ontslag en zijn zoon Piet volgde hem op.

  • From Joris on 1795 Franciscus Fransen

    Francis werd raadslid van de gemeente Vlierden in 1844.

  • From Joris on 1770 Petrus Fransen

    Petrus Fransen werd de laatste president-schepen (1798-1804) van de heerlijkheid Vlierden en tevens de eerste burgemeester van de gemeente Vlierden. Die laatste functie werd in de beginjaren na de franse tijd (maire) ook wel eens als schout aangeduid. Het dagelijks onderhoud verdiende Petrus daarnaast als landbouwer en winkelier.

  • From Joris on 1770 Petrus Fransen

    In december 1820 diende Peter Fransen zijn vrijwillig ontslag in bij de commissaris van de koning. De districtscommissaris begeleidde deze ontslagaanvrage met een schrijven, waarin onder meer stond:

    Toen in het begin van 1819 de vorige gouverneur mij de eer aandeed mij over de voordracht tot schouten voor de onderscheidene gemeentens van mijn arrondissement te raadplegen heb ik den rekwestrant opgegeven eendeels wijl ik het eenigzins hatelijk vinde iemand uit zijn functiën te removeren, doch voornamelijk wijl mij in deze kleine rurale gemeente niemand bekend was, en ik ook stellig verzekeren kan dat er zich niemand bevond die zich eenigzins tot schout kwalificeert. De eerste dezer redenen vervalt nu geheel door het verzoek van ontslag, de tweede blijft nog bestaan, er is in Vlierden volstrekt niemand die ik kan voordragen, daarbij bevinden zich de gemeentens finantiën, zoo door slapheid en onkunde van den burgemeester als vooral door de voortvlugtigheid van den vorigen plaatselijken ontvanger in de grootste wanorde hetgeen mij bij gelegenheid mijner gedane ronde gebleken is

  • From Joris on 1869 Piet Fransen

    Piet Fransen samen met Anna Gielens